Dirección y guión: José Luis Merino, Mateo Cano. Intérpretes: Alfredo Kraus, Ana Esmeralda, Antonio Casal, Diana Loris. Comedia. Alfredo Kraus es un famoso cantante de ópera que acaba convertido en vagabundo por su mala cabeza.
martes 26 de febrero de 2008
Alfredo Kraus - El Vagabundo y la Estrella (1960)
Publicado por
Emilio
en
martes, febrero 26, 2008
1 comentarios
Enlaces a esta entrada
Etiquetas: Alfredo Kraus
domingo 24 de febrero de 2008
Alfredo Kraus - Gayarre - 1958
Alfredo Kraus, Luz Márquez, Adriano Domínguez, Pastor Serrador, Lina Huarte, Antonio Riquelme, Manuel Arbó, Félix Dafauce, María Teresa del Río, Rafael Bardem, María Bassó, José Vidal, Francisco Vidal, Francisco Amor, Julia Delgado Caro, Carlos Chemenal, Luis Rivera, Angel Quintana, Luis Roses, José Sepúlveda, José Colomer, Félix Navarro, Angel Alvarez, Miguel A. Salomón, Teófilo Palau, Joaquín Bergia, Marcelino Ornaz, Aníbal Vela, Pilar Gómez Ferrer, Manuel Guitián, Juan Cazalilla, Erasmo Pascual, José Enrique Hidalgo, Joaquín Burgos, Luis Domínguez Luna, Francisco Bernal, Juan López, J. Domolasky, Manuel Domínguez Luna, Manuel Rojas, Gregorio Giménez Díaz, Lita Tauler, Jesús Puente, Santiago Rivero, José María Bueno, María Luisa Barros, José Manuel Martín, Fernando Cebrián, Domingo Rivas, Reina Montes, Charito Cremona, Agustín Serrano, Miguel Angel Torrecilla, Elena Cervera, Emilio Rodríguez, José Morales, Ricardo de Rada Guión: Enrique Fernández Sintes, Ignacio Aldecoa, José Luis
Argumento: Basado en hechos reales de la vida del tenor Julián Gayarre
Director de fotografía: Alejandro Ulloa
Música de fondo: Ruiz de Luna. Dirección musical: Echevarría, Extractos de: "Ave María" de Franz Schubert, Extractos de las óperas: "Don Pasquale", "La favorita", "Lucia de Lammermoor" de "Elisir d"amore", Gaetano Donizetti, "Los Hugonotes" de Giacomo Meyerbeer, "Los puritanos" de Vincenzo Bellini, "Pescadores de perlas" de Georges Bizet, Interpretadas por la Orquesta Sinfónica de Madrid, bajo de dirección del maestro José Luis Lloret, Canciones: Jota "Zortziko" de Salvador Ruiz de Luna
Productor ejecutivo: Enrique Fernández Sintes
Ayudante de dirección: Rafael Romero Marchent
Decorados: José Aldudo
Diseño decorados y ambientación: Antonio Cortés
Género: Biográfico
Duración: 111 minutos
Lugares de rodaje: Navarra: Pamplona, Roncal. Zaragoza - Basílica del Pilar de Zaragoza - Madrid.
Publicado por
Emilio
en
domingo, febrero 24, 2008
1 comentarios
Enlaces a esta entrada
Etiquetas: Alfredo Kraus
jueves 21 de febrero de 2008
Mariola Cantarero - Recital en Jaen - 12 de enero de 2008
El día 12 de enero de 2008 Mariola Cantarero ofreció en el Teatro Infanta Leonor de Jaen un recital lírico acompañada al piano por su novio Julio Cendal. A continuación aparecen los vídeos que recogen las distintas piezas cantadas en este recital.
PRIMERA PARTE
La Fille de Régiment (G. Donizetti) - Il faut partir
Otello (G. Verdi) - Ave Maria
Il Barbiere di Siviglia (G. Rossini) - Una voce poco fa
La Traviatta (G. Verdi) - Addio del passato
La sonnambula (V. Bellini) - Ah! non credea
SEGUNDA PARTE
Élégie - Jules Massenet
Nana de Sevilla (F. G. Lorca)
La Tempranica (G. Giménez) - Zapateado
El Árbol del Olvido (A. Ginastera)
Jugar con Fuego (F. A. Barbieri) - Un tiempo fue que en dulce calma...
Rosó (J. Ribas) - Por tu amor
BISES
Gianni Schicchi (G. Puccini) - O mio babbino caro
Los Emigrantes (T. Barrera - J. Calleja) - Adiós Granada
La Canción del Olvido (J. Serrano) - Marinela, Marinela
Granada (A. Lara)
Publicado por
Emilio
en
jueves, febrero 21, 2008
2
comentarios
Enlaces a esta entrada
Etiquetas: Mariola Cantarero
Mariola Cantarero - Teatro de la Maestranza - Sevilla
I PURITANI
Donizetti
LINDA DI CHAMOUNIX
Rossini
LE NOZZE DI TETI E PELEO
Falla
SIETE CANCIONES POPULARES ESPAÑOLAS
Vives
DOÑA FRANCISQUITA
Sorozábal
LA TABERNERA DEL PUERTO
Nieto y Giménez
EL BARBERO DE SEVILLA
Fuera de programa (Bises)
Puccini
LA RONDINE
Calleja y Barrera
EMIGRANTES
Ruiz de Luna
Puccini
GIANNI SCHICCHI
Publicado por
Emilio
en
jueves, febrero 21, 2008
0
comentarios
Enlaces a esta entrada
Etiquetas: Mariola Cantarero
lunes 18 de febrero de 2008
Edita Gruberova - Roberto Devereux - Donizetti

Los vídeos recogen:
- La segunda escena del primer acto con el Aria de entrada de Elisabetta
- La escena tercera del primer acto que empieza con la frase "Nunzio son del Parlamento..."
- El tercer vídeo tiene la última escena del último acto. "Egli è espento... Quel sangue versato..."
Elisabetta: Edita GruberovaSara: Jeanne Piland
Nottingham: Albert Schagidullin
Publicado por
Emilio
en
lunes, febrero 18, 2008
1 comentarios
Enlaces a esta entrada
Etiquetas: Edita Gruberova
Edita Gruberova - Roberto Devereux - Donizetti
Letra / Lyrics
ELISABETTA
Duchessa...
Porgendo la destra a Sara: ella rispettosamente la
bacia. Le dame restano in fondo alla scena.
Alle fervide preci
del tuo consorte alfin m'arrendo, alfine
il conte rivedrò... Ma Dio conceda
che per l'ultima volta io nol riveda,
ch'io non gli scerna in core
macchia di tradimento.
SARA
Egli era sempre
fido alla sua regina.
ELISABETTA
Fido alla sua regina! E basta, o Sara?
Uopo è che fido il trovi
Elisabetta.
SARA
(Io gelo!...)
ELISABETTA
A te svelai
tutto il mio cor... lo sai,
or volge intero l'anno,
ch'ei sospiroso e mesto
fuggia gli amici, e il mio reale aspetto:
un orrendo sospetto
alcuno in me destò. D'Irlanda in riva
lo trasse un cenno mio, che lunge il volli
da Londra... egli vi torna, ed accusato
di fellonia; ma d'altra colpa io temo
delinquente saperlo... Una rivale,
(con trasporto di collera)
s'io discoprissi, oh quale,
oh quanta non sarebbe
la mia vendetta!
SARA
(Ove m'ascondo?...)
ELISABETTA
Il core
togliermi di Roberto!
Pari colpa sarìa togliermi il serto.
(un momento di silenzio: ella si calma alquanto)
L'amor suo mi fe' beata,
mi sembrò del cielo un dono...
E a quest'alma innamorata
ci rendea più caro il trono.
Ah! se fui, se fui tradita,
se quel cor più mio non è,
le delizie della vita
lutto e pianto son per me!
Publicado por
Emilio
en
lunes, febrero 18, 2008
0
comentarios
Enlaces a esta entrada
Etiquetas: Edita Gruberova
Edita Gruberova - Donizetti - Roberto Devereux
CECIL
Nunzio son del parlamento.
(dopo essersi ossequiosamente inchinato alla regina)
SARA
(Tremo!...)
ELISABETTA
Esponi.
SARA
(Ha sculto in fronte
l'odio suo!...)
CECIL
Di tradimento
si macchiò d'Essex il conte:
eccessiva in te clemenza
il giudizio ne sospende:
profferir di lui sentenza,
e stornar sue trame orrende,
ben lo sai, de' Pari è dritto.
Questo dritto si richiede.
ELISABETTA
D'altre prove il suo delitto,
Lórdi, ha d'uopo.
Scena quarta
Un Paggio e detti.
PAGGIO
Al regio piede
di venirne Essex implora.
CECIL e GUALTIERO
Egli!...
ELISABETTA
Venga. Udirlo io vo'.
(lanciando a Cecil ed a Gualtiero uno sguardo rigoroso)
CECIL e GUALTIERO
(Ah! la rabbia mi divora!...)
SARA
(Come il cor mi palpitò.)
ELISABETTA
(Ah! ritorna qual ti spero,
qual ne' giorni più felici,
e cadranno i tuoi nemici
nella polve innanzi a te.
Il mio regno, il mondo intero
reo di morte invan ti grida...
Se al mio piede amor ti guida
innocente sei per me!)
SARA
(A lui fausto il ciel sorrida,
e funesto sia per me!)
CECIL, GUALTIERO e CORO
(De' suoi giorni un astro è guida,
che al tramonto ancor non è!)
Publicado por
Emilio
en
lunes, febrero 18, 2008
0
comentarios
Enlaces a esta entrada
Etiquetas: Edita Gruberova
Edita Gruberova - Donizetti - Roberto Devereux
NOTTINGHAM
(come inebriato di gioia feroce)
Egli è spento.
GLI ALTRI
Qual terrore!...
Silenzio.
ELISABETTA
(convulsa di rabbia e di affanno, si avvicina
a Sara)
Tu, perversa... tu soltanto
lo spingesti nell'avello...
Onde mai tardar cotanto
a recarmi questo anello?
NOTTINGHAM
Io, regina, la rattenni;
io, tradito nell'amor.
sangue volli, e sangue ottenni.
ELISABETTA
Alma rea!...
(a Sara)
Spietato cor!...
(a Nottingham)
Quel sangue versato al cielo s'innalza...
Giustizia domanda, reclama vendetta...
Già l'angiol di morte fremente v'incalza...
Supplizio inaudito entrambi vi aspetta...
Sì vil tradimento, delitto sì rio
clemenza non merta, non merta pietà...
Nell'ultimo istante volgetevi a Dio;
ei solo perdono conceder potrà.
Nottingham e Sara partono fra guardie. Intanto
Elisabetta, profondamente assorta, covresi di estremo
pallore; i suoi occhi sono di persona atterrita da
spaventevole visione.
Mirate quel palco... di sangue rosseggia...
È tutto di sangue il serto bagnato...
Un orrido spettro percorre la reggia,
tenendo nel pugno il capo troncato...
Di gemiti, e grida il cielo rimbomba...
Pallente del giorno il raggio si fe'...
Dov'era il mio trono s'innalza una tomba...
In quella discendo... fu schiusa per me.
CORO
Ti calma... rammenta le cure del soglio:
chi regna, lo sai, non vive per sé.
ELISABETTA
Non regno... non vivo... Escite... Lo voglio...
Dell'anglica terra sia Giacomo il re.
Publicado por
Emilio
en
lunes, febrero 18, 2008
0
comentarios
Enlaces a esta entrada
Etiquetas: Edita Gruberova
martes 12 de febrero de 2008
Juan Diego Flórez - Concierto en Jaen - 21 enero 2008
DIE ZAUBERFLÖTE: IL RE PASTORE: Bellini
QUATTRO SONETTI: nº2 BIANCA E FERNANDO: Rossini
SOIRÉES MUSICALES: PÉCHÉS DE VIEILLESE, VOL.XIII "MUSIQUE ANODINE": ELISABETTA, REGINA D'INGHILTERRA: Ayarza de Morales
Gluck
ORPHÉE ET EURYDICE: Donizetti
LINDA DI CHAMOUNIX: BISES
Verdi
RIGOLETTO Donizetti
L'ELISIR D'AMORE Lara
Tosti
QUATTRO CANZONI D'AMARANTA: Nº2
Publicado por
Emilio
en
martes, febrero 12, 2008
1 comentarios
Enlaces a esta entrada
Etiquetas: Juan Diego Flórez
domingo 10 de febrero de 2008
La Cenerentola - Rossini - Escena final del acto I.
Gran Teatro del Liceu. Barcelona. 5 de enero de 2008 Sexteto del segundo acto.
Angelina- Joyce DiDonato
Don Ramiro- Juan Diego Flórez
Dandini- David Menéndez
Don Magnifico- Bruno de Simone
Tisbe- Itxaro Mentxaca
Clorinda- Cristina Obregón
Alidoro- Simón Orfila
Maestro director- Patrick Summers
Letra/Lyrics
DON MAGNIFICO
Signora Altezza, in tavola
Che... co... chi... sì... che bestia!
Quando si dice i simili!
Non sembra Cenerentola?
CLORINDA e TISBE
Pareva ancora a noi,
Ma a riguardarla poi...
La nostra è goffa e attratta,
Questa è un po' più ben fatta;
Ma poi non è una Venere
Da farci spaventar.
DON MAGNIFICO
Quella sta nella cenere;
Ha stracci sol per abiti.
CENERENTOLA e ALIDORO
(Il vecchio guarda e dubita.)
RAMIRO
(Mi guarda, e par che palpiti.)
DANDINI
Ma non facciam le statue.
Patisce l'individuo:
Andiamo presto in tavola.
Poi balleremo il Taice,
E quindi la bellissima...
Con me s'ha da sposar.
TUTTI
(meno Dandini)
Andiamo, andiamo a tavola.
Si voli a giubilar.
DANDINI
Oggi che fo da Principe
Per quattro io vuo' mangiar.
TUTTI
Mi par d'essere sognando
Fra giardini e fra boschetti;
I ruscelli sussurrando,
Gorgheggiando gli augelletti,
In un mare di delizie
Fanno l'anima nuotar.
Ma ho timor che sotto terra
Piano piano a poco a poco
Si sviluppi un certo foco.
E improvviso a tutti ignoto
Balzi fuori un terremoto,
Che crollando, strepitando
Fracassando, sconquassando
Poi mi venga a risvegliar.
E ho paura che il mio sogno
Vada in fumo a dileguar.
Publicado por
Emilio
en
domingo, febrero 10, 2008
0
comentarios
Enlaces a esta entrada
Etiquetas: Juan Diego Flórez, Simón Orfila
sábado 9 de febrero de 2008
La Cenerentola - Rossini - Questo è un nodo avviluppato.
Angelina- Joyce DiDonato
Don Ramiro- Juan Diego Flórez
Dandini- David Menéndez
Don Magnifico- Bruno de Simone
Tisbe- Itxaro Mentxaca
Clorinda- Cristina Obregón
Maestro director- Patrick Summers
LETRA / LYRICS:
RAMIRO
Siete voi?
CENERENTOLA
(osservando il vestito del Prence)
Voi Prence siete?
CLORINDA e TISBE
(fra loro, attonite)
Qual sorpresa!
DANDINI
Il caso è bello!
DON MAGNIFICO
(volendo interrompere Ramiro)
Ma...
RAMIRO
Tacete.
DON MAGNIFICO
Addio cervello.
(prende a sé Ramiro e Dandini)
Se. . .
RAMIRO e DANDINI
Silenzio.
CLORINDA, TISBE, Cenerentola, Ramiro, DANDINI e DON MAGNIFICO
Che sarà!
Questo è un nodo avviluppato,
Questo è un gruppo rintrecciato.
Chi sviluppa più inviluppa,
Chi più sgruppa, più raggruppa;
Ed intanto la mia testa
Vola, vola e poi s'arresta;
Vo tenton per l'aria oscura,
E comincio a delirar.
Publicado por
Emilio
en
sábado, febrero 09, 2008
0
comentarios
Enlaces a esta entrada
Etiquetas: Juan Diego Flórez
La Cenerentola - Simón Orfila - Alidoro
Gran Teatro del Liceu. Barcelona. 5 de enero de 2008. La Cenerentola. Rossini.
Angelina- Joyce DiDonato
Alidoro- Simón Orfila
Maestro- Patrick Summers
LETRA / LYRICS:
ALIDORO
Sì, tutto cangerà. Quel folle orgoglio
Poca polve sarà, gioco del vento;
E al tenero lamento
Succederà il sorriso.
(chiama verso la camera di Cenerentola)
Figlia... Figlia...
CENERENTOLA
(esce e rimane sorpresa)
Figlia voi mi chiamate? Oh questa è bella!
Il padrigno Barone
Non vuole essermi padre; e voi... Peraltro
Guardando i stracci vostri e i stracci miei,
Degna d'un padre tal figlia sarei.
ALIDORO
Taci, figlia, e vien meco.
CENERENTOLA
Teco, e dove?
ALIDORO
Del Principe al festino.
CENERENTOLA
Ma dimmi, pellegrino:
Perché t'ho data poca colazione,
Tu mi vieni a burlar? Va' via... va' via!
Voglio serrar la porta...
Possono entrar de' ladri, e allora... e allora...
Starei fresca davvero.
ALIDORO
No! Sublima il pensiero!
Tutto cangiò per te!
Calpesterai men che fango i tesori,
Rapirai tutti i cuori.
Vien meco e non temer: per te dall'Alto
M'ispira un Nume a cui non crolla il trono.
E se dubiti ancor, mira chi sono!
(Nel momento che si volge, Alidoro getta il manto.)
Là del ciel nell'arcano profondo,
Del poter sull'altissimo Trono
Veglia un Nume, signore del mondo,
Al cui piè basso mormora il tuono.
Tutto sa, tutto vede, e non lascia
Nell'ambascia perir la bontà.
Fra la cenere, il pianto, l'affanno,
Ei ti vede, o fanciulla innocente,
E cangiando il tuo stato tiranno,
Fra l'orror vibra un lampo innocente.
Non temer, si è cambiata la scena:
La tua pena cangiando già va.
(S'ode avvicinarsi una carrozza.)
Un crescente mormorio
Non ti sembra d'ascoltar?..
Ah sta' lieta: è il cocchio mio
Su cui voli a trionfar.
Tu mi guardi, ti confondi...
Ehi ragazza, non rispondi?!
Sconcertata è la tua testa
E rimbalza qua e là,
Come nave in gran tempesta
Che di sotto in su sen va.
Ma già il nembo è terminato,
Scintillò serenità.
Il destino s'è cangiato,
L'innocenza brillerà.
Cosi
Publicado por
Emilio
en
sábado, febrero 09, 2008
0
comentarios
Enlaces a esta entrada
Etiquetas: Simón Orfila
viernes 1 de febrero de 2008
Alfredo Kraus - Concierto en Montjuïc - Barcelona
Publicado por
Emilio
en
viernes, febrero 01, 2008
0
comentarios
Enlaces a esta entrada
Etiquetas: Alfredo Kraus
Alfredo Kraus - Ah, mes amis, quel jour de fête
Publicado por
Emilio
en
viernes, febrero 01, 2008
0
comentarios
Enlaces a esta entrada
Etiquetas: Alfredo Kraus
Alfredo Kraus - Martha
Publicado por
Emilio
en
viernes, febrero 01, 2008
0
comentarios
Enlaces a esta entrada
Etiquetas: Alfredo Kraus
Alfredo Kraus - Una furtiva lacrima
Publicado por
Emilio
en
viernes, febrero 01, 2008
0
comentarios
Enlaces a esta entrada
Etiquetas: Alfredo Kraus
Alfredo Kraus - Klein Zach
Publicado por
Emilio
en
viernes, febrero 01, 2008
0
comentarios
Enlaces a esta entrada
Etiquetas: Alfredo Kraus
Alfredo Kraus - Romanza de tenor de Doña Francisquita
Publicado por
Emilio
en
viernes, febrero 01, 2008
0
comentarios
Enlaces a esta entrada
Etiquetas: Alfredo Kraus
Alfredo Kraus - No puede ser
Publicado por
Emilio
en
viernes, febrero 01, 2008
0
comentarios
Enlaces a esta entrada
Etiquetas: Alfredo Kraus
Alfredo Kraus - Jota del Trust de los Tenorios
Publicado por
Emilio
en
viernes, febrero 01, 2008
0
comentarios
Enlaces a esta entrada
Etiquetas: Alfredo Kraus
Alfredo Kraus - La donna è mobile
Publicado por
Emilio
en
viernes, febrero 01, 2008
0
comentarios
Enlaces a esta entrada
Etiquetas: Alfredo Kraus
Alfredo Kraus - Pel teu amor - Rosó
Amb la llum de teu mirar,
has omplert la meva vida.
Si em poguessis estimar,
ma il·lusió fóra complida.
I viuria tan content,
que en món rostre s'hi veuria,
la llum de l'agraïment,
i a tot hora et cantaria,
una cançó pels teus ulls,
que jo mateix et faria,
i una cançó pels teus ulls,
perquè en mig de tants esculls,
ells fossin la meva guia ...
Rosó, Rosó,
llum de la meva vida,
Rosó, Rosó,
no desfacis ma il·lusió.
Presoner sóc en tots moments,
de la teva veu tan clara,
que allunya mal pensaments,
i la bondat sols ampara.
Perquè és fresca i és suau,
i és un doll de poesia,
i s'assembla en el cel blau,
que al cor ens dóna alegria,
doncs ja que em tens presoner,
un dia i un altre dia,
i jo m'hi trobo tan bé,
Roser, la meva Roser,
vulgues fer-me companyia ...
Rosó, Rosó,
llum de la meva vida,
Rosó, Rosó,
no desfacis ma il·lusió.
Rosó, Rosó,
llum de la meva vida,
Rosó, Rosó,
no desfacis ma il·lusió.
Publicado por
Emilio
en
viernes, febrero 01, 2008
1 comentarios
Enlaces a esta entrada
Etiquetas: Alfredo Kraus



